Smakosz warszawski

Nowy blog

2009-07-06T11:58:00.001+02:00

Mój nowy blog, prezentujący treści zarówno z "W amoku", jak i ze "Smakosza warszawskiego" dostępny pod adresem:

sykofanta.wordpress.com

Zupa miesiąca: Tom Yum Koong

2009-05-11T20:37:00.013+02:00

Już wcześniej, w Leksykonie Zupek Chińskich wspominałem o tradycyjnej tajlandzkiej zupie z krewetek Tom Yum Koong. Podałem wtedy linka do znalezionego w necie przepisu. Tym razem podaję mój własny przepis na tę zupę, gdyż rozkosz jaką wywołuje jej jedzenie powinna być udziałem wszystkich!
Na zakończenie, zanim pobiegniecie do kuchni, dodam, że zupka błyskawiczna Tom Yum Koong ma naprawdę smak podobny do oryginału. Nie jest tak porażająco pyszna, ale dla kogoś przytłoczonego godzinami pracy w biurze i tak świetna.

Wszystkie składniki użyte w przepisie dostępne w sklepie orientalny na tyłach Hali Gwardii, czyli drugiej Hali Mirowskiej (mapka).

Leksykon Zupek Chińskich: Xu'a & Nay Pho Ga

2009-05-08T10:45:00.004+02:00

Kolejna zupka z gatunku pho. Tym razem jest to zupka o smaku kurczakowej zupy pho, czyli pho ga. Zaopatrzona jest w gruby, płaski makaron ryżowy, który dla wygody i bezpieczeństwa (aby się nie połamał całkiem) umieszczony jest na plastykowej tacce. Zupka jest aromatyczna, ładnie wygląda, ale jest dość łagodna (tylko lekko pikantna) - zresztą jak większość zupek z serii pho (o czym przekonamy się już niedługo) - a nawet lekko słodkawa. Na opakowaniu widzimy propozycję podania, która jest propozycją bardzo słuszną: są tam kiełki fasoli, liście limonki, limonka, kolendra i dymka. Dodanie tego do zupki uczyni ją naprawdę smaczną. Niemniej zupka w czystej postaci jest bardzo dobrą podstawą do przygotowania naprawdę smacznego obiadku. Seria Xu’a & Nay, z której jest zupka, jest naprawdę godna polecenia.

Ocena (skala 1-5):

Wygląd ogólny: 4
Smakowitość: 4
Aromat: 4
Ostrość: 1

Zawartość opakowania:

gruby płaski makaron ryżowy
saszetka z proszkiem - bulionem
saszetka z pastą
saszetka z tłuszczem
saszetka z suszonymi warzywami i liofilizowanym mięsem

Cena: 2,20 PLN

Wyprodukowana w Wietnamie.

Oficjalna strona producenta: www.acecookvietnam.com.

Dostępna w sklepie orientalny na tyłach Hali Gwardii, czyli drugiej Hali Mirowskiej (mapka).

Leksykon Zupek Chińskich: Good Artificial Spareribs Flavour

2009-05-07T17:21:00.004+02:00

Oto zupka jak się rzecze. Nie udaje ona żadnej innej zupy. Nie jest to zupka o aromacie zupy krewetkowej albo zupy pho. Ta zupka ma po prostu aromat żeberek wieprzowych. I faktycznie - ładnie pachnie, choć głowy nie dam, czy żeberkami (na pewno jakimś mięskiem). Ma za to wyraźny mięsny smak, a z zawartości jej saszetek tworzy się bulion o pięknym, brązowym kolorze. Makaron, cienki (wermiszel) sojowy, szybko się zaparza, jest elastyczny i smaczny.
Ogólnie, mimo brązowego bulionu i cienkich niteczek makaronu, zupka wygląda dość zwyczajnie. Dużą zaletą jest natomiast jej smak, który jest wyrazisty i charakterystyczny. Na pewno całości pomaga dosmaczanie odrobiną soku z cytryny.
Interesująca w tym wypadku jest też zawartość opakowania, gdyż saszetki smakowe i makaron zapakowane są w dwie oddzielne przezroczyste torebki. Łamanie makaronu, jak przeważnie w przypadku makaronu sojowego, nie ma najmniejszego sensu - trzeba po prostu wyjadać długie nitki, podnosząc je pałeczkami do ust. Bulion wypijamy. Jest to metoda bardzo efektywna, efektowna i polecana w biurze, gdyż pałeczkami je się dłużej, niż zachodnimi sztućcami.

Ocena (skala 1-5):

Wygląd ogólny: 3
Smakowitość: 4
Aromat: 3
Ostrość: 1

Zawartość opakowania:

cienki makaron sojowy
saszetka z suszonymi warzywami i liofilizowaną wieprzowiną
saszetka z proszkiem - bulionem
saszetka z pastą

Cena: 2,20 PLN

Wyprodukowana w Wietnamie.

Oficjalna strona producenta: www.acecookvietnam.com.

Dostępna w sklepie orientalny na tyłach Hali Gwardii, czyli drugiej Hali Mirowskiej (mapka).

Leksykon Zupek Chińskich: Oh! Ricey Instant Pho Beef Flavour

2009-05-06T14:02:00.013+02:00

Zupka Oh! Ricey Beef Flavour należy do najliczniejszego grona zupek Instant Pho. Pho jest tradycyjną, najbardziej rozpoznawalną zupą wietnamską. Jest bardzo popularna i dlatego występuje w najrozmaitszych odmianach. Ogólnie składa się z lekkiego bulionu, makaronu ryżowego bądź sojowego i cienko krojonego w plastry mięsa, najczęściej wołowiny lub kurczaka. Pho dosmaczane jest trawą cytrynową, listkami limonki, papryczkami chilli, korzeniem galangalu, kiełkami fasoli, liśćmi kolendry (czasem także bazylią) oraz dymką. Można do niej dodać również trochę soku z cytryny lub limonki. Zasadniczo do pho dodaje się co kto lubi.
Pho w wersji instant Oh! Ricey daje radę. W zestawieniu z polskimi zupkami chińskimi jest konkurencyjnie smaczne. Ma przyjemny zapach, ładnie się prezentuje i jest pożywne (made with japanese technology, przez co rozumie się chyba m.in. dodatek antyoksydantów w zupce). Po lekkim dosmaczaniu sokiem z cytryny lub limonki (a dla wielbicieli pikanterii także papryczką chilli) stanowi naprawdę świetne danie obiadowe, którego pozazdroszczą wszyscy inni w biurze. W zestawie saszetka z suszonymi warzywami i liofilizowaną wołowiną, które po zaparzeniu są naprawdę smaczne i dodają zupie charakteru.

Ocena (skala 1-5):

Wygląd ogólny: 5
Smakowitość: 4
Aromat: 4
Ostrość: 1

Zawartość opakowania:

gruby makaron ryżowy
saszetka z suszonymi warzywami i liofilizowaną wołowiną
saszetka z proszkiem - bulionem
saszetka z tłuszczem (olej palmowy)

Cena: 2,20 PLN

Wyprodukowana w Wietnamie.

Oficjalna strona producenta: www.acecookvietnam.com.

Dostępna w sklepie orientalny na tyłach Hali Gwardii, czyli drugiej Hali Mirowskiej (mapka).

Leksykon Zupek Chińskich: Mama Instant Bean Thread Tom Yam Koong Flavour

2009-05-05T10:51:00.001+02:00

Jest to zupka o smaku zupy* Tom Yam Koong (zupa krewetkowa) z dodatkiem cienkiego makaronu sojowego (zwanego ponoć wermiszelem, ang. vermicelli). Ma intensywny różowo-pomarańczowy kolor, jest wyraźnie kwaskowata i bardzo ostra. Cienki makaron sojowy doskonale uzupełnia smak. Jest nieporównywalnie lepsza od dowolnej wyprodukowanej w Polsce zupki krewetkowej.

Ocena (skala 1-5):

Wygląd ogólny: 4
Smakowitość: 5
Aromat: 4
Ostrość: 4

Zawartość opakowania:

cienki makaron sojowy
2 saszetki: z pastą i proszkiem

Cena: 1,80 PLN

Wyprodukowana w Bangkoku.

Oficjalna strona producenta: www.mama-ricenoodles.com lub www.mama.co.th

Dostępna w sklepie orientalny na tyłach Hali Gwardii, czyli drugiej Hali Mirowskiej (mapka).

Literatura:

Mój krótki kurs przyrządzania zupy krewetkowej Tom Yam Koong

_________________
* Nie jest to pomyłka, ani próba złego stylu - po prostu zupki chińskie imitują smak prawdziwych zup, stąd są one zupaki o smaku tej lub innej zupy.

Smakosz biurowy: manifest

2009-05-04T23:43:00.000+02:00

Każde smakoszostwo musi liczyć się ze swoimi ograniczeniami.

Smakoszostwo francuskie może zadowalać swe podniebienie ślimakami, żabimi udkami i foie gras. Smakoszostwo portugalskie opływa w owoce morza, które wysyca smakiem czosnku i wina. W przeciwieństwie – smakoszostwo japońskie doprawia owoce morza umiarkowanie, troszcząc się raczej o ich pierwotny smak. Smakoszostwo włoskie ma pod dostatkiem sera wszelkiego typu. Smakoszostwo polskie w końcu raczy swój gust kotletem, burakiem i kwaszeniakiem.

To w kwestii smakoszostw regionalnych. A są i inne… Smakoszostwo bogate nie ma ograniczeń. Inaczej smakoszostwo burżujskie, które łaknie wyłącznie drożyzny, a nie dba o jakość. Smakoszostwo ubogie wybiera natomiast bary mleczne, bistra, jadłodajnie. Nie zapomnijmy o smakoszostwie pośpiesznym, które zapycha żołądek i smakoszostwie ślimaczym, które po brzegi napełnia kubki smakowe.

Należy w końcu wspomnieć o najsmutniejszym, najuboższym i najtrudniejszym w utrzymaniu rodzaju smakoszostwa – smakoszostwie biurowym.

Ten straszny rodzaj smakoszostwa musi zadowalać się tym, co jest, okruchami i dziesiątą wodą po kisielu. To właśnie dla tego rodzaju smakoszostwa (nie, jak się sądzi, dla smakoszostwa pospiesznego) stworzono dania instant: obiadki, kisielki, budynie i kaszki.

Smakosz biurowy staje przed skomplikowanym zadaniem: chciałby, ale nie może, mógłby, ale nie ma czasu, znalazłby czas, ale brak mu środków. Oto dla biurowego smakosza dramat dnia codziennego. Kto kiedy w takim miejscu pracował, smakoszem będąc, wie, o czym mowa. Sałatki przyniesione z domu – przetrawione przez czas podróży i wstrząsy komunikacyjne. Zupa w słoiku piąty raz w tygodniu – niczym kula u nogi. Wykwintne dania – kiedy przyrządzać, gdzie znaleźć czas, zapał, ambicję. Zamawiać – za drogo, zbyt monotonnie, często niesmacznie.

Prawdziwy smakosz zna jednak przeciwności losu. Nie narzeka na brak ryb, gdy kładą przed nim pieczoną cielęcinę. Nie pragnie risotta, gdy biesiaduje przy przednim rosyjskim pierogu. Nie wychwala sushi, kiedy spożywa smażony panir. Tak oto i przed biurowym smakoszem nielada wyzwanie: musi sprostać monotonni, biedzie i żałości smaków i aromatów biurowych i zamiast płakać nad kromką uschniętego chleba, wczorajszej kanapki, poszukiwać smaku nawet tam, gdzie pozornie go być nie może.

Tak oto zrodziła się idea Leksykonu Zupek Chińskich, które wszak są codziennym pożywieniem biurowego łasucha. Zamiast biadolić, przeszliśmy do rzeczy i dzięki wietnamskim fascynacjom jednej z koleżanek, dotarliśmy do królestwa zupek, które smakosza prawdziwie cieszą, gdyż, w przeciwieństwie do znanych nam knorrów i vifonów, posiadają różnorodność smaków, aromatów, a nawet klusków. Prawdziwe tajskie zupki błyskawiczne…

Sałatka miesiąca: Z koziego sera, rukoli i pieczonej papryki

2009-02-10T13:57:00.002+01:00

Przepis: Ciasto marchewkowe

2008-11-13T00:34:00.000+01:00

Ciasto marchewkowe należy do moich absolutnie ulubionych ciast. Można je przygotować i podać na wiele różnych sposobów. Ze względu, że jest dość suche, lepiej smakuje posmarowane masłem (polecam masło cynamonowe) lub trochę doprawionej cukrem i przyprawami korzennymi słodkiej śmietanki.

Przeważnie do ciasta marchwiowego dodaje się przyprawy piernikowej, ale jeśli ją pominąć i upiec ciasto w tortownicy, wychodzi idealna baza do tortu. Tort marchwiowy zwykle przekładam kajmakiem, smaruję kremem czekoladowym i dekoruję owocami (przepis na przerobienie ciasta marchwiowego na tort już niebawem).

Ciasto marchewkowe jest oczywiście zdrowsze od zwykłego, a można je uczynić jeszcze bardziej wartościowym...

Czego potrzebujemy?

3 szklanek mąki

torebkę (15 g) proszku do pieczenia

0,5 kg marchewki

1/2 kostki margaryny

4 jajek

1 szklanki cukru

1/4 szklanki cukru na karmel

1/4 szklanki wody

olejku pomarańczowego

2 łyżek błonnika marchwiowego

opcjonalnie: łyżeczki przyprawy korzennej

Jakich przyborów i narzędzi?

miksera
3 misek

formy do pieczenia (prostokątnej lub 20 cm tortownicy)

łyżki

2 szklanek

rondelka

pergaminu

traki lub sokowirówki :D

Jak przygotować?

Przygotowanie tego ciasta może wydać się skomplikowane, ale jeśli przygotuje się wszystkie składniki w jednym miejscu (żeby potem nie biegać szalenczo po kuchni) i robi się wszystko po kolei, przygotowanie będzie banalnie proste.

1. Wyłóż formę pergaminem. Jeśli używasz tortownicy, odrysuj jej spód na pergaminie i wytnij. Następnie wytnij dwa podłużne paski pergaminu. Zamknij tortownicę i lekko posmaruj jej bok margaryną. przyklej podłużne paski pergaminu, a następnie włóż wycięte kółko na dno. Gotowe!

2. Przygotuj marchewkę. Można ją zetrzeć na drobnej tarce (wtedy na sitku trzeba ją nieco odcisnąć) lub włożyć do sokowirówki. Ten drugi sposób lubię bardziej, bo uzyskują bardzo dobre na ciasto delikatne trociny marchewkowe + pyszny świeży sok.

3. Teraz podziel margarynę na mniejsze kawałeczki i wrzuć do największej miski.

4. Rozdziel jaja: żółtka do małej miseczki, białka do większej.

5. Białka ubijaj, a pod koniec ubijania dodaj 1/3 szklanki cukru, aby piana zgęstniała i zesztywniała.

6. Teraz z pozostałym cukrem (2/3 szklanki) zacznij ubijać margarynę i dodawj w trakcie po jednym żółtku.

7. Do masy dodaj proszek do pieczenia i ostrożnie wymieszaj mikserem (nie włączaj od razu najszybszych obrtów, bo rozdmuchasz tylko proszek). Teraz dodaj olejku pomarańczowego i wymieszaj.

8. Zrób karmel. Do rondelka wsym 1/4 szklanki cukru i postaw na gazie. Czekaj cierpliwie, nic nie rób - cukier wkrótce się rozpuści. Kiedy to nastąpi śmiało, ale ostrożnie wlej 1/4 szklanki wody i dokładnie wymieszaj (cukier będzie syczeć, bo przy karmelizacji osiąga bardzo wysoką temperaturę, prawie dwukrotnie przewyższającą temperaturę wrzenia wody). Powstanie karmelowy syrop.

9. Syrop porcjami wlewaj do masy i dokładnie miksuj.

10. Dodaj teraz połowę mąki i błonnik i dokładnie wymieszaj. Następnie dodaj marchewkę. Wymieszaj (zmiksuj).

11. Teraz należy już mieszać ciasto łyżką. Dodaj część ubitej wcześniej piany i wymieszaj. Dodaj trochę mąki i wymieszaj. Dodawaj tak piany i mąki na przemian.

12. Kiedy w końcu wszystko będzie dokładnie wymieszane, wyłóż ciasto do formy i piecz przez 30 min. w temp. 220 stopni, nstępnie zmieniejsz temp do 180 stopnie na kolejne 30 min. Na koniec sprawdź patyczkiem, czy ciasto się upiekło i na wszelki wypadek pozostaw jeszcze na trochę ciasto w wyłączonym, ale nagrzanym piekarniku.

Przepis: Pieczona cykoria pod zieloną kołderką

2008-11-09T17:59:00.001+01:00

Od dłuższego czasu męczy mnie apetyt na cykorię. Jest to apetyt niezaspokojony, ale na szczęście nie wymagający dużej ilości czasu i pieniędzy. Na szczęście dla mnie większość smakowitych sposobów przyrządzenia cykorii jest dziecinnie prosta i nie wymaga więcej jak 40 min. Przy tym cykoria jest warzywem przewrotnie smacznym, bo obiektywnie rzecz biorąc gorzkim i nie smacznym. Jednak w tej goryczy znajduję ogromne upodobanie, a jej ewentualny nadmiar rekompensuję sobie odrobiną słodyczy na deser. Podobno upodobanie do gorzkiego jest cechą smaku ludzi dorosłych, bo dzieci lubią wyłącznie słodkie. Być może to dzieci mają rację, ale ja już zdążyłem pokochać tę gorzką radość płynącą z gorzkich potraw i nie zamierzam teraz z tego rezygnować.

Czego potrzebujemy (na 4 porcje)?

4 cykorii
8 plasterków szynki szwarcwaldzkiej lub parmeńskiej
200 ml śmietany 18%
jednej cebulki dymki (wraz ze szczypiorem)
1/3 pęczka koperku
ząbek czosnku
1/2 cytryny
3 łyżki oliwy lub oleju (1 do smarowania naczynia)
1-2 łyżeczki mąki
pieprzu, pieprzu ziołowego, soli do smaku

Jak przygotować?

1. Od każdej cykorii odetnij końcówkę korzenia, a następnie każdą przekrój na pół (najlepiej jest kroić wzdłuż bardziej owalnej osi, tak aby obydwie połówki miały dość płaskie spody i dały się ładnie ułożyć w naczyniu do pieczenia).

2. Pokrojoną cykorię układamy w polanym lekko oliwą naczyniu do pieczenia i polewamy z wierzchu sokiem z cytryny.

3. Na każdym kawałku cykorii w dowolny sposób układamy plaster szynki.

4. Śmietanę majpierw mieszamy dokładnie z mąką (jeśli śmietana nie jest dość gęsta, dodaj nieco więcej mąki), a następnie z olejem.

5. Szczypior i cebulkę dromno kroimy. Koperek siekamy. Czosnek rozgniatamy i siekamy lub przeciskamy przez praskę. Wszystkie składniki łączymy ze śmietaną i doprawiamy solą, pieprzem i pieprzem ziołowym.

6. Wykładamy po 2-3 łyżki na każdą połówkę cykorii. Cykorię zapiekamy przez ok. 20-30 min. w temperaturze 180 stopni C.

Ocena:
Smakowitość: Dobre!
Stopień trudności: Bardzo łatwe
Czas przygotowania: 40 min. - 1 h
Cena: ok. 17 zł na 4 porcje

Zakupy: Dilmah Earl Grey - jakość nie warta swojej ceny

2008-11-08T19:54:00.000+01:00

Niewiele jest w życiu godzin milszych niż pora obrządku zwanego popołudniową herbatą. W pewnych okolicznościach sama ta sytuacja sprawia nam przyjemność, niezależnie od tego, czy pijemy herbatę, czy też nie, bo oczywiście są osoby, które jej nie piją.

Henry James, Portret damy

Ja oczywiście zaliczam się do osób aktywnie uczestniczących w popołudniowej herbacie, a sposród wszystkich herbat najchętniej pijam Earl Grey.

Zapewne nie wszyscy wiedzą, że ta aromatyzowana olejkiem bergamotki herbata została nazwana na cześć Charlesa Greya, 2. erla Greya. Niestety nie wiemy dokładnie, czym hrabia Grey zasłużył sobie na ochrzczenie jego imieniem herbaty, choć krąży na ten temat kilka opowieści.

Wracając jednak do herbaty. Odczułem ostatnio ogromną potrzebę wypicia popołudniowej filiżanki gorącej, mocnej i pachnącej Earl Grey. Niestety moje zapasy tej herbaty wyczerpały się jakiś czas temu, dlatego wybrałem się do najbliższego sklepu, aby je uzupełnić.

W MarcPolu wybór herbat niestety nie należy do imponujących. Ostatnio wprowadzono tam nowe, organiczne herbaty (stoją na oddzielnej półce), które jednak są strasznie drogie (za 80 g trzeba zapłacić od 11 do 16 zależności od rodzaju). Ja postanowiłem wybrać mniej „organiczną”, za to nieco tańszą opcję.

Spośród wszystkich 4 czy 5 dostępnych herbat typu Earl Grey ostatecznie wybrałem najdroższą (nie licząc tej organicznej oczywiście), skuszony dobrą renomą marki Dilmah i obiecującym napisem na opakowaniu: Vacuum packed to protect freshness. W środku miałem nadzieję znaleźć mój wymarzony aromat i średniej długości łamane listki dające mocny napar. Listki oczywiście były, ale znacznie mocniej połamane niż się spodziewałem. Co do aromatu natomiast – no cóż, jak na próżniową ochronę wydawał się on dość słaby i marny. Poza tym nie był to dokładnie ten aromat, którego się spodziewałem, który pamiętałem i na który miałem ochotę. Było to raczej skrzyżowanie zapachu bergamotki i Cytrynowca, goszczącego niegdyś w doniczce prawie na każdym parapecie domowym.

Od razu przypomniała mi się inna herbata, której jestem nieszczęśliwym posiadaczem: zakupiona w Bomi, koszmarnie droga (z tego co pamiętam ok. 30 zł za 100 g), różana herbata Premier’s w puszcze. Problem z nią polega na tym, że nie ma ona w sobie nic z aromatu róży – jej aromat albo jest bardzo udaną kopią aromatu Cytrynowca (Geranium), albo wręcz pochodzi bezpośrednio od niego. Nie sądzą, aby ktokolwiek wąchający tę herbatę stwierdził, że jest różana... ani szczególnie smaczna.

Podsumowując: obydwie herbaty odradzam! Nie są one ewidentnie niedobre, ale nie są też dość dobre, jak na swoją cenę. Osobiście najbardziej lubię Earl Grey kupowany na wagę w sklepach herbacianych (np. bardzo dobrej jakości w Demmers Teahouse). Ostatecznie całkiem niezłe herbaty można dostać w niektórych sklepach Rossmann (herbaty na pewno dostępne są w Rossmennie pod Marriottem).

Przepis: Sałatka z rukoli i koziego sera

2008-11-03T00:23:00.000+01:00

Ostatnio znajoma poleciła mi absolutnie rewelacyjną sałatkę. Robi się ją niezwykle prosto, nie trzeba wielu składników, a proporcje dobiera się do smaku i według własnego gustu. Jest jednocześnie prosta i wyrafinowana (zresztą osobiście uważam, że rzeczy najbardziej wyrafinowane są jednocześnie najprostszymi). Świetnie nadaje się na niewielkie przyjęcia - na pewno zaskoczy naszych gości, a jeśli mają choć odrobinę wyrobiony smak, będą wniebowzięci! Niestety, ze względu na dość wysoką cenę, gorzej sprawdzi się na posiadówkach w liczniejszym gronie, bo na jej przygotowanie wydamy majątek. Zawsze jednak możemy zastosować trik, który wraz z przepisem przekazała mi znajoma: zrobić sałatki tylko trochę, mając nadzieję, że na sam dźwięk mrożących krew w żyłach słów 'ser kozi' i 'rukola' nasi wybredni i raczej do schabowego przyzwyczajeni goście (o ile takich właśnie zapraszamy) zrezygnują i cała, jakże przepyszna, sałatka pozostanie tylko dla nas!

Czego potrzebujemy?

papryki
sera koziego
rukoli
octu balsamicznego
oliwy lub dobrego oleju
soli, pieprzu do smaku

Jak przygotować?

1. Paprykę myjemy, wykrajamy gniazdo nasienne i dzielimy na 4 części. Następnie opiekamy w dobrze rozgrzanym piekarniku (ok. 180 stopni) przez 15-20 min. (dopóki nie zmięknie całkowicie i nie zacznie wydzielać słodkiego, karmelowego zapachu).

2. Rukolę delikatnie myjemy i osączamy. Wykładamy na talerz.

3. Paprykę wyjmujemy z piecyka i kroimy w sporą kostkę. Posypujemy nią rukolę.

4. Ser kozi kroimy na kawałki wielkości papryki i też rozsypujemy na rukoli. Jeśli mamy kozi twarożek, który też się świetnie nadaje, lepimy z niego w palcach niewielkie kulki i układamy na sałatce.

5. Doprawiamy odrobiną pieprzu i szczyptą soli. Skrapiamy octem balsamicznym, polewamy oliwą.

Ocena:

Smakowitość: Przepyszne!!!

Stopień trudności: Baaardzo łatwe

Czas przygotowywania: 20 min.

Cena: ok. 20 zł na 4 spore porcje